لغزش

با هرچه بوی مرگ داشت
                        سر جنگ داشت

گاه حتی
                   با  زندگی!

 

/ 4 نظر / 23 بازدید
حافظ ایمانی

من ؛ کلمه ای جادو شده در جذبه ی جنون من ؛ کلمه ای که آنقدر عصیان کرده است که راهی به جز تسلیم برایش باقی نمانده است من ؛ کلمه ای ناسروده در دایره ی شطح به نیایش برخواسته در شعر من ؛ کلمه ای ذاکر شده در خود با نام هو ... یا نام الله ... تا نام ِ نامی تو تا اسم اعظم چهل روز دست به دامان ِ در ِ چهل خانه خوانده و مانده در چلّه خانه ی تو یا اللّهو

پاس پارس

افسوس که هرچه هست بوی مرگ است و بوی زندگی در قوطی هیچ عطاری پیدا نمی شود