Sicilian Pastorale

دارم به موسیقی های متن فیلم پدر خوانده گوش می دم. بی نظیرند! حال غریبی دارم. دوستم پرده های اتاق رو کنار می زنه تا نور هوای طوفانی و دلگیر امروز به اتاق بیاد. آسمون مثل پائیزه و زمین مثل بهار، کمی هم غبار آلوده. دلم می خواد چراغ ها رو خاموش کنم تا تنها این نور خودنمائی کنه. سفید و طوسی، روی دیوارهائی به همین رنگ.
«آدم تنها، همیشه تنهاست». دور و برم از این آدم های تنها زیادند. بعضی هاشون سفت و سختند، تنهائی شون رو از دیگران پنهان می کنند. بعضی ها که گریزونند، عمری رو به تکذیب و فرار از وجودش زندگی می کنند، حالا یا با شوخ و شنگ بازی یا با روی عبوس! بعضی ها هم با لبخندی همیشه بر لب و روی خوش میآن کنارت و با نگاه غریبی بهت می گن «ببین چه تنهام! هاه هاه هاه».
این ها همیشه هستند. می بینمشون، با هم میخندیم، دمق می شیم، بغض می کنیم، بحث می کنیم، رویا پردازی می کنیم، از آینده طرح می زنیم، اما، تو همین احوالات، میبینی یکی داره میره تو خودش و بعد از مدتی دوباره حضورش رو احساس می کنی. مرز این تنهائی کجاست؟ چه زمانی این تنهائی، این موجود غریب، این کودک معصوم و این پیر زمخت، تو رو میاندازه جلو و پشتت پنهان می شه و تو از تنها داشته ات، به ناچار و از روی میل نگهداری می کنی؟

 

پانوشت: Sicilian Pastorale نام یکی از قطعه های موسیقی متن فیلم پدر 1 خوانده است.

/ 7 نظر / 34 بازدید
سلیمه

تا وقتی کسی پا به دنیای آدم نذاشته، آدم احساس تنهایی نمی کنه. بعد از اونه که تازه جای خالی اون فرد رو حس می کنه. و این میشه تنهایی. فکر کنم تنهایی فقط مشکل نسل ماست (دهه ی شصتی ها). البته شما که نباید تنها باشین، ولی آدم تنها زیاد دیدین.

اردشیر

آقا دوباره خوندمش! خیلی بیشتر از قبل چسبید خیلی زیاد چسبید. ایول

Nobody

دچار باید بود دچار یعنی عاشق و عاشق همیشه تنهاست.

ناصر

دو نکته (نکته که نیست البته، کلمه مناسب‌تر ندارم براش، شاید "مورد" مناسب‌تر باشه) : یک: چند روز پیش، باز هوس پرخوانده کرده بودم و رفتم تماشاش کردم باز... الان که این متن رو خوندم آهنگ بی نظیرش که انگار عصاره‌ی تمام داستان فیلمه تو گوشمه... دو: آدم تنها، همیشه تنهاست... تنهایی آدم‌ها غیرقابل درکه به نظر من، به همین دلیله که اگر روزی کسی تونست تنهایی تو رو درک کنه همونطور که هست... اونروز دیگه تنها نیستی...

ناصر

که به نظرم این هیچوقت اتفاق نمی‌افته

اشکان

بنده امروز بسیار تصادفی به این بلاگ رسیدم، و البته با یک پست بسیار خوووب مواجه شدم! خوشمان آمد! البته در اون شرایط اگر من بودم حتما پیپ هم داشتم. پاینده باشی

اسمیگل

تنهایی همیشه هست برای همه هم هست حتی کسایی که بهش فکر نمی کنند فقط کمتر و بیشترش رو بنا به شرایطی که برامون پیش میاد "احساس" می کنیم و البته طول "زمان"ی که احساسش می کنیم...