از امامزاده طاهر - کرج

خبری شنیده بودم که در امامزاده طاهر کرج - که مزار تعداد زیادی از سرشناسان هنر ایران در اونجاست - مزار استاد بنان را خراب کرده اند. برای کاری به کرج رفته بودیم که از فرصت استفاده کرده سری به امامزاده زدیم تا به چشم ببینیم که ماجرا از چه قراره. اول براساس تصویری که از حضور قبلی ام داشتم به دنبال مزار استاد صدا مخملی ایران گشتم و پیدا نکردم. دست آخر از کارگرانی که مشغول باز سازی بودند سوال کردم که به سمتی اشاره کردند ... :

مزار بنان از دور ...

نزدیک رفتم و دیدم تنها قابی قرمز رنگ بر روی زمین سنگ مزار استاد بنان را در بر گرفته و همین :

مزار بنان از کمی نزدیکتر ...

و قبل از ما ظاهرا کسی سری به مزار استاد زده بود :

مزار بنان ...

جایی که ایستاده بودم و عکس اول رو گرفتم، مدفن انسانهای مختلفی هست که در بین آنها شخصیت های معروفی هم هستند، اگه دقت کنید در عکس هم قابل دیدن هست. ظاهرا قراره که این منطقه کلا مسطح بشه و سرنوشت مزار استاد بنان برای دیگران هم رقم خواهد خورد. عکس زیر مربوط به قبل از عملیات مسطح سازی هست. به سایه درختی که در عکس هست دقت کنید، فضای سابق گلستان هنرمندان قابل تصوره ... .

مزار قدیمی بنان ...

امیدوارم این نوشته ها به روحیه مرده پرستی من تعبیر نشه. مساله ای که هست اینه که نه فقط استاد بنان، که آواز ها و ترانه هاشون جایگاه خاصی در خاطر و حال نسل های مختلف ایرانی ها داره، آیا چهره هایی مثل ایشون ارزش این رو ندارند که در یک طرح مسطح سازی، ظاهر باشکوه تری برای مزارشون ساخته بشه!؟ شکوهی که شایسته فرهنگ و موسیقی اصیل ایرانی باشه!؟ این مساله دردناک تر می شه وقتی می بینیم که کشوری مثل کره با چه حجم سرمایه گذاری مشغول تولید سریالهایی هست که حتی در خارج از کره و جایی مثل ایران یکی از پربیننده ترین سریالها می شن، و از این طریق فرهنگ و سنت اصیل شون رو تبلیغ و معرفی می کنند، و صدا و سیمای ما با صرف هزینه از این موضوع فیلم مستند هم تهیه می کنه!

با از ذهن گذروندن داستانی که منجر به سرودن و اجرای این ترانه شد،
بر مزار بنان سرود ای ایران رو زمزمه کردم ... .

/ 3 نظر / 84 بازدید
اردیبهشت

سلام ... خوبی؟ حالا من اصلا هدف این مسطح سازی رو درک نمی کنم... حالا که چی بشه که تمام قبرهای یک گورستان همسطح باشه... گورستان کلا قشنگ نیست، ولی حداقل در مورد گورستان هایی که ارزش تاریخی دارند، باید گفت که تغییراتی که در بستر زمان پشت سر می گذارند هم خودشان یکجوری راوی تاریخ هستند، خیلی بخواهیم دایی جان ناپلئونی نگاه کنیم، باید بگم که هدف چنین کاری به نوعی تاریخ زدایی و حداقل هویت زدایی از گذشته ای است که در حافظه جمعی گروهی از انسانهایی که کم وبیش به این مناطق رفت و آمد دارند و نسبت به آن علاقه ای دارند است، این انسان ها دو دسته اند، افراد و زائران مذهبی که با دید رهگذر به این قبر ها نگاه می کنند، که کلا از این تغییرات استقبال می کنند چون تنها ظاهرش را می بینند، گروه دیگر کسانی هستند که به دنبال چیزی در این زیارت اهل قبور هستند، خوب هرچه حافظه زدایی بشود هر چند جزیی در این افراد برای بعضی ها مطلوب تر است...

اردیبهشت

راستی من اون شب سیب نخورده بودم که آشغال سیب دستم بوده باشه ... واقعا که مثل آهای وحید دادونی ...[نیشخند]

کاظم

هنرمندان منزلگهی جز خاک دارند یادشون گرامی باد، گویا رهی معیری، فروغ،... هم اونجان خدا رحمتشون کنه