دل درويش من

صبح بود
تو كه آمدي همه بودند: من، پدر، خواهر، برادرها، دايي، عمو
و مادر با لبخندي
    كه حالا انگار خيلي دور . . .

========

آهاي تو كه به خوابي
عميق و سرد رفتي
تو قلبا سبز موندي
اگر چه زرد رفتي

كنار خاطراتم
با تو هميشه خنده ست
طرحي كه از تو دارم
شبيه يك پرنده ست

شب و روز پيش مني
تو هنوز پيش مني
تو هنوز تو سفره ي
دل درويش مني

هر جا كه باشي خوبه
روشن و بي غروبه
غمي نداره تا هي
به قلب تو بكوبه

تو اوج هر بي كسي
هميشه سبز و زنده
بدون دلواپسي
پر بزن اي پرنده

========

و رفتنت مرا خواند
و پدر را
و خواهر و برادرها، دايي و عمو
و مادر
و همه با اشكي
    انگار كه هر دم . . .

و ما همچنان
دوره مي کنيم
شب را و روز را
هنوز را ....

تولدت مبارك!

/ 7 نظر / 21 بازدید
صومی

کاش با گريه برميگشت

امید

دل درویش عیار ما، همیشه سبز...

صومی

عزيزی از ديدن دماوند به وجد آمد و ياد حقارت انسان در برابر عظمت کائنات افتاد... ظريفی فرمود چه اهميت دارد اين همه عظمت وقتی نتوانند در هنگام اندوه ذره ای از غصه های تو کم کنند... آره داداشی تولدش مبارک

ارديبهشت

عزيزی از ديدن دماوند به وجد آمد و ياد حقارت انسان در برابر عظمت کائنات افتاد... ظريفی فرمود چه اهميت دارد اين همه عظمت وقتی نتوانند در هنگام اندوه ذره ای از غصه های تو کم کنند... آره داداشی تولدش مبارک

نازنين

_____****__________**** ___***____***____***__ *** __***________****_______*** _***__________**_________*** _***________من آپم _______*** _***_____________________*** __***__منتظر حضور سبزت __*** ___***_________________*** ____***____هستم ____ *** ______***___________*** ________***_______*** __________***___*** ____________***** _____________*** ______________* نازنین... بيمرام شدياااااااا

رها

بعضي از فاصله‌ها هيچ وقت پُر نمي‌شوند، اما بايد صبوري كرد!